Archief

LINDA
NIEUWSTAD

Zilveragaatpastel

Genomineerde (en latere winnaar) AanZet! 2005/2006

AanZet! 2005/2006
Nog even in het kort…
Vorig najaar vond in de Kunstvereniging Diepenheim de tentoonstelling plaats van wat toen nog de Junior Beeldende Kunst Prijs heette. Acht pas afgestudeerde kunstenaars toonden er hun werk. Drie exposanten, Linda Nieuwstad, Laura d’Ors en Julie van der Scheer, werden door de jury voorgedragen voor een vervolgtraject bestaande uit een werkperiode in een gastatelier, gevolgd door een expositie in het voorjaar van 2006 en een bijbehorende publicatie. De prijs veranderde van naam en heet nu ‘AanZet! Kunstprijs voor startend talent in Overijssel en Gelderland 2005/2006’. De prijs wordt georganiseerd onder auspiciën van het samenwerkingsverband A1.

Inmiddels…
hebben Linda Nieuwstad, Laura d’Ors en Julie van der Scheer de afgelopen maanden hard gewerkt aan een tentoonstelling in respectievelijk: de Kunstvereniging Diepenheim, het Kunstenlab in Deventer en het Kunstcentrum Hengelo.

En nu…
Op zaterdag 20 mei 2006 maakt de jury bekend wie van de drie genomineerden de winnaar wordt van AanZet! 2005/2006. De jonge kunstenaar met de beste expositie ontvangt uiteindelijk de prijs, een geldbedrag van € 2.500. De feestelijke prijsuitreiking vindt plaats van 15.00 t/m 17.00 uur in de Saxion Hogeschool aan de Kerklaan 21 in Apeldoorn. Ook wordt op deze dag de publicatie gepresenteerd. Binnenkort ontvangt u hiervoor een aparte uitnodiging.

Saxion
De drie genomineerden komen bovendien in aanmerking voor een speciale opdracht van de Saxion Hogescholen. Een van hen wordt uitgenodigd om een kunstwerk te realiseren dat een plek zal krijgen in een van hun gebouwen. Wie van de genomineerden deze speciale opdracht ontvangt wordt op de prijsuitreiking op 20 mei aanstaande bekendgemaakt.

A1
Kunstvereniging Diepenheim, Kunstenlab en Kunstcentrum Hengelo vormen sinds enige tijd een samenwerkingsverband onder de naam A1, genoemd naar de snelweg die hen verbindt. ‘AanZet! Kunstprijs voor startend talent in Overijssel en Gelderland’ is een van de speerpunten van dit samenwerkingsverband.

Drie maanden lang woont en werkt Linda Nieuwstad in haar mobiele laboratorium (lees: een oude stacaravan) in de achtertuin van de Kunstvereniging Diepenheim. In de serre van de Kunstvereniging heeft zij een tijdelijk atelier ingericht.

In de tuin van de Kunstvereniging staat sindsdien een vogelhuisje. Achter het raam van haar caravan bestudeert Linda Nieuwstad nauwlettend de af en aan vliegende vogels. In haar atelier hangt een aandoenlijk pimpelmeesje met een hoofddoek. Zorgvuldig plooide Linda de stof op de wijze zoals je die vaak ziet bij wat oudere moslimvrouwen, inclusief het speldje dat de stof op zijn plaats houdt. Een rake typering.

Van kinds af aan werd de kunstenaar door haar ouders vertrouwd gemaakt met de natuurlijke omgeving. Dat er paralellen zijn tussen het gedrag van vogels en van mensen was haar al vaker opgevallen. De wetenschap dat er op het platteland, zowel in de vrije natuur als op de boerderijen, veel vogels te vinden zouden zijn bracht haar op het idee om vogels als motief te nemen voor haar tentoonstelling in de Kunstvereniging.

In de serre werkt Linda aan een sculptuur die doet denken aan een uitvergrote lijst met daarin een tak waarvan de bloesem is gemaakt van een oude roze deken. Er mist iets in dit beeld. De tak is leeg. De actualiteit dringt zich op; beelden van opgehokt pluimvee en dode zwanen. Zeker hier op het platteland is dat een angstwekkend idee. De beschouwer vraagt zich af of het zo ver zal komen dat wij, uit angst voor besmetting, geen plezier meer beleven aan de vogels in onze achtertuin.

Al in het werk dat zij maakte op de AKI, stelde Linda Nieuwstad de idylle van de hedendaagse consumptiemaatschappij aan de kaak. Een voorbeeld hiervan waren verpakkingen als van een barbiepop. Echter niet met de bekende blondine, maar met rimpelige bejaarde dames, compleet met accessoires als een rollator en een handtas. In haar nieuwe werk verzelfstandigen de ideeën van reclame en verpakking zich meer en meer tot op zichzelf staande sculpturen.

In haar werk verkent Linda Nieuwstad de grenzen tussen de zogeheten lage en hoge kunst. Tegelijkertijd gaat zij in op allerlei zaken die in onze maatschappij spelen. Het is voor haar van groot belang dat zij dit niet doet vanuit de ivoren toren van haar atelier. Zo schuift zij iedere woensdagmiddag aan bij de dames van de handwerkclub in het wozoco van Diepenheim. Terwijl de dames op haar verzoek eiermutsjes breien en gezellig de laatste nieuwtjes doornemen, werkt Linda aan haar tentoonstelling.

Tine Zevenhuizen